«Έφυγε» με ευθανασία ο δημοσιογράφος Αλέξανδρος Βέλιος

Από χθες το βράδυ ο δημοσιογράφος Αλέξανδρος Βέλιος δεν είναι πια μαζί μας…

Εγκατέλειψε τον κόσμο τούτο, σε ηλικία 63 ετών, καταφεύγοντας τελικά στη λύση της “μη υποβοηθούμενης ευθανασίας”, στο σπίτι του στο Γέρακα!

Τον τελευταίο καιρό ταλαιπωρήθηκε από καρκίνο, ο οποίος τον κατέβαλε σωματικά. Ο Αλέξανδρος Βέλιος όμως ήταν πνεύμα ελεύθερο και ασυμβίβαστο. Είχε αιρετικές απόψεις και πολλές φορές προκαλούσε με τις θέσεις του. Τελικά με την όλη στάση που κράτησε μέχρι τέλους, έδειξε πως τίποτα από αυτά που πρέσβευε δεν ήταν προσποιητό.

Τις τελευταίες μέρες φρόντισε να συναντήσει τους φίλους του και να τους αποχαιρετήσει με το δικό του ξεχωριστό τρόπο και πάντα με ένα μεγάλο χαμόγελο και αρκετό χιούμορ και σαρκασμό, παρά την τόσο δύσκολη κατάσταση της υγείας του.

Είχε μάλιστα το σθένος να διαβάσει ο ίδιος το ιδιόχειρο σημείωμά του, λίγο πριν φύγει από τη ζωή και να το αναρτήσει στο διαδίκτυο:

Την επιστολή συνέταξε λίγο πριν την τελευταία πράξη του δράματος και ζήτησε να διανεμηθεί στον Τύπο. Ήθελε, όπως έλεγε μέχρι τέλους, να παρευρεθούν στην κηδεία του, γνωστοί και άγνωστοι φίλοι του και να δημιουργηθεί μια κοσμοπλημμύρα. Επιθυμούσε να υπάρξει πλήθος κόσμου στην «τελευταία του δημόσια εμφάνιση», για να δείξει στον πολιτικό κόσμο που νομοθετεί, πως όλοι αυτοί οι άνθρωποι, ακόμη κι αν διαφωνούν μαζί του, με την παρουσία τους  δηλώνουν ότι συμφωνούν στο γεγονός πως κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να αποχωρήσει από αυτή τη ζωή όπως αυτός επιθυμεί και πάνω απ’ όλα με αξιοπρέπεια.

43e50e43-fcd8-443b-8724-1091164aa5f5

Η κηδεία του θα γίνει την Τρίτη 6 Σεπτεμβρίου 2016 στις 15:00 το απόγευμα στο Α΄ νεκροταφείο της Αθήνας και θα ψαλεί νεκρώσιμη ακολουθία στην εκκλησία των Αγίων Θεοδώρων, που βρίσκεται μέσα στο χώρο του νεκροταφείου.

Η ανακοίνωση του Αλέξανδρου Βέλιου, η οποία είναι χειρόγραφη για να μην αμφισβητηθεί από κανένα, είναι η ακόλουθη:

Ο Αλέξανδρος Βέλιος είχε αφήσει και οδηγίες για την κηδεία του σε φιλικό του πρόσωπο:

“Θέλω το φέρετρό μου να είναι λιτό, από φυσικό ξύλο. Η αίσθηση της πολυτέλειας στον θάνατο μου φαίνεται άκρως κακόγουστη. Η βασική μου επιθυμία είναι να μην υπάρχει σταυρός στον τάφο μου. Μια απλή στήλη, στην οποία θα αναγράφεται το όνομα και οι χρονολογίες γέννησης και θανάτου μου. Πάνω στη μαρμάρινη πλάκα, να χαραχθεί η εξής φράση: Ευ ζην, ευ θνήσκειν Αν υπάρχει μια φωτογραφία μου σε λιτή κορνίζα. Όχι καντηλάκια και άλλα παρόμοια. Λίγα φρέσκα λουλούδια κάπου – κάπου, για να φαίνεται πως δεν έχω λησμονηθεί”.