Τι μας περιμένει μετά τα μνημόνια;

Σύμφωνα με πρόσφατες πηγές της Κομισιόν, το ΔΝΤ ζητάει τη μείωση του αφορολόγητου και τη μείωση των συντάξεων από 1/1/2019 χωρίς να εφαρμοστούν καθόλου τα ήδη συμφωνημένα αντίμετρα, ώστε να συμμετέχει ενεργά στο ελληνικό πρόγραμμα. Από την κυβέρνηση φυσικά και δεν θέλουν καν να φαντάζονται ένα τέτοιο ενδεχόμενο, αφού έτσι θα καταρρεύσει ολόκληρο το αφήγημα περί «καθαρής εξόδου» από τα μνημόνια. Επιπλέον, τα λεγόμενα «αντίμετρα» ήταν το άλλοθι της κυβέρνησης για να περάσει δύσκολα νομοσχέδια τον περασμένο Μάιο. Τότε από το οικονομικό επιτελείο μιλούσαν για μέτρα που ουσιαστικά δεν είχαν κανένα δημοσιονομικό κόστος, την ώρα που στην αντιπολίτευση έκαναν λόγο για το 4ο μνημόνιο.

Αυτή τη στιγμή οι Ευρωπαίοι φαίνεται να συμμαχούν με την ελληνική πλευρά. Πηγές της Κομισιόν επισημαίνουν πως αυτά που ζητάει το ΔΝΤ είναι ουσιαστικά αχρείαστα, αφού οι στόχοι που έχουν τεθεί φαίνεται πως επιτυγχάνονται, παρότι η χώρα βρίσκεται ακόμα σε χαμηλές θέσεις στους πίνακες ανταγωνιστικότητας.

Μάλιστα, οι Ευρωπαίοι θεωρούν πως η Ελλάδα θα βγει οριστικά από τα μνημόνια τον Αύγουστο και δεν θα χρειαστεί η προληπτική γραμμή στήριξης, για να υπάρξει η απαιτούμενη ρευστότητα την επόμενη του προγράμματος. Με απλά λόγια, οι Ευρωπαίοι εταίροι σε αυτό το κρίσιμο θέμα υιοθετούν την άποψη του Μαξίμου και όχι του κεντρικού τραπεζίτη, Γιάννη Στουρνάρα.

«Αν δεν υπάρξει προληπτική γραμμή στήριξης μετά το τέλος του προγράμματος, ανοίγει ο δρόμος για την αποχώρηση του ΔΝΤ από την Ευρώπη», επεσήμανε σήμερα ο υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, Νίκος Παππάς. Φαίνεται ξεκάθαρα ότι στην κυβέρνηση πιστεύουν πως η χώρα θα έχει τη δύναμη να στηριχθεί στα πόδια της από τον Αύγουστο και μετά. Θεωρούν πως ένα μαξιλάρι ρευστότητας από Ευρωπαικούς πόρους (υπολογίζεται γύρω στα 30 δισ. ευρώ) θα είναι υπεραρκετό για να καλύψει τις χρηματοδοτικές της ανάγκες μέχρι και το τέλος του ’19.

Ο κύριος λόγος που η Ελλάδα ανεχόταν το ΔΝΤ και τις -υπερβολικές- απαιτήσεις του, ήταν πως το Ταμείο εξ’ αρχής υποστήριζε το κούρεμα του ελληνικού χρέους, κάτι που προκαλούσε τη σθεναρή αντίδραση του Σόιμπλε. Όμως, μετά τις αποφάσεις των τελευταίων Eurogroup, μετά τις γερμανικές εκλογές και μετά τις διαρροές πως οι Ευρωπαίοι συζητούν μέτρα για την επιμήκυνση των ωριμάνσεων των ομολόγων και την αναβολή της πληρωμής των επιτοκίων τους, από την κυβέρνηση θεωρούν πως επιβάλλεται να προχωρήσουν χωρίς το ΔΝΤ. Επιπλέον, φαίνεται να είναι ανοιχτό το ζήτημα εξαγοράς των δανείων του ΔΝΤ από τον ESM.

Εκτός των άλλων, από κυβερνητικά στελέχη εκφράζεται δειλά δειλά η άποψη πως τα ήδη ψηφισμένα μέτρα για τις συντάξεις και το αφορολόγητο (τα οποία ήταν απαιτήσεις των Αμερικάνων) θα μπορέσουν να αρθούν μετά την αποχώρηση του Ταμείου, εφόσον βέβαια τα νούμερα παραμένουν θετικά.

Aπό τo Mαξίμου φαίνεται πως είναι αποφασισμένοι να πάρουν άμεσα θετικά μέτρα μετά την λήξη του προγράμματος σε λίγους μήνες. Ήδη, η υπουργός Εργασίας, Έφη Αχτσιόγλου έχει δηλώσει πως εξετάζεται η αύξηση του κατώτατου μισθού, ενώ δημοσιεύματα έχουν κάνει λόγο για σχέδιο επαναφοράς της 13ης σύνταξης και επιστροφής του ΕΚΑΣ. Χωρίς βέβαια να υπολογίζονται τα ήδη ψηφισμένα αντίμετρα, όπως είναι η μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων από τον Ιανουάριο του ’19.

Το ερώτημα που εύλογα δημιουργείται είναι το αν μπορέσει η ελληνική πλευρά να υλοποιήσει τα αντίμετρα, αποφεύγοντας ουσιαστικά τα επώδυνα μέτρα. Είναι άραγε δυνατόν, μετά τον Αύγουστο να παρθούν μόνο ευχάριστα μέτρα για την οικονομία; Με βάση το πρόσφατο παρελθόν κάτι τέτοιο φαντάζει με σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Όμως το κυβερνητικό αφήγημα λέει πως σύντομα θα ξημερώσει μια νέα μέρα για την χώρα, μακριά από πολιτικές λιτότητας και αυστηρή επιτροπεία.

Οψόμεθα…