Γνωρίζουμε το νέο μας σύντροφο στο παιδί μετά το διαζύγιο;

Έρωτας, γάμος, παιδιά, διαζύγιο. Στο διάστημα που ακολουθεί μία διαζευγμένη μητέρα έχει κάθε δικαίωμα να ερωτευθεί και να ξαναφτιάξει τη ζωή της. Ωστόσο οι περισσότερες διαζευγμένες μητέρες διακατέχονται από ανησυχίες του στυλ: «Η ερωτική επιλογή μου θα σταθεί “άξια” για το δικό μου παιδί;» «Κι αν δεν το αγαπήσει όσο θέλω εγώ;» «Κι αν είναι πολύ μικρό για να δεχθεί στη ζωή του κάτι τόσο μεγάλο;» Αγωνίες πέρα για πέρα λαθεμένες καθώς, σύμφωνα με τους ειδικούς, το πρώτο ερώτημα που πρέπει να θέσει μία γυναίκα στον εαυτό της είναι εάν η ερωτική επιλογή της είναι άξια για την ίδια. Άξιος ή ανάξιος για τον ψυχισμό ενός παιδιού είναι σε πρώτο επίπεδο ο πατέρας, σε αντίθεση με τον φίλο της μαμάς, ο οποίος είναι βέβαιο ότι θα είναι ο κατάλληλος αν το παιδί τον νιώσει αληθινό στο πλάι του.

Πότε και πώς να μιλήσω στο παιδί για το σύντροφό μου;

Το πρώτο ερώτημα που απασχολεί όλες τις διαζευγμένες μαμάδες είναι το ποια είναι η κατάλληλη στιγμή να μιλήσουν στο παιδί για τον σύντροφό τους. Και το κυριότερο: με ποιες λέξεις. Σύμφωνα με τους ειδικούς η κατάλληλη στιγμή ορίζεται ξεκάθαρα από το χρονικό σημείο όπου η μητέρα νιώθει όσο το δυνατόν πιο ασφαλής και σίγουρη για την καινούργια σχέση της. Μιλάμε σαφώς για μία σχέση η οποία έχει προοπτική, όπως καθείς ορίζει την προοπτική, σίγουρα όμως όχι για μια περιστασιακή και εφήμερη σχέση.

Όσο πιο καλά βιώνεται η σχέση από τη μητέρα, τόσο καλύτερα θα μπορέσει η ίδια να την επικοινωνήσει στο παιδί. Επιπλέον, θα πρέπει να έχει μεσολαβήσει ένα χρονικό διάστημα από το διαζύγιο, διότι το παιδί δεν μπορεί να επεξεργαστεί δύο τόσο μεγάλες αλλαγές.

Όσον αφορά τώρα τις κατάλληλες λέξεις, οι τελευταίες δεν υπάρχουν. Η μητέρα θα πρέπει να μιλήσει στο παιδί της απλά, με ειλικρίνεια και χωρίς πολλές λεπτομέρειες, για την ανάγκη της να ζει και να συμπορεύεται με έναν άνθρωπο και να του κάνει σαφές ότι η δική τους σχέση είναι διαφορετική από κάθε άλλη και πως δεν κινδυνεύει ούτε και απειλείται στο παραμικρό.

Τι γίνεται εάν η αντίδραση του παιδιού είναι αρνητική;

Κατά την άποψη των ειδικών, τις πιο πολλές φορές οι αρνητικές αντιδράσεις καταδεικνύουν ότι το παιδί αντιλαμβάνεται κάποιο συναισθηματικό «κώλυμα» της μητέρας απέναντι στη σχέση της και ασυναίσθητα «συμμαχεί» μαζί της. Άλλες φορές οι αντιδράσεις του παιδιού αποτελούν το μέσο για να επιδείξει τη δύναμη και τη θέση του στο σύμπαν της μητέρας, ένα συναίσθημα που υποχωρεί όταν νιώσει ασφάλεια για την αγάπη της.

Όπως και να ’χει, σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει μία γυναίκα να αποσύρει την επιλογή της. Το παιδί δεν είναι κριτής ούτε οδηγός της δικής μας ζωής. Όση αγάπη κι αν εμπεριέχει η έννοια της μητρότητας, δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ ότι για να είναι υγιής θα πρέπει να εμπεριέχει και ελευθερία.

Επιπλέον, με το να αποζητούμε διαρκώς τη συναίνεση και την έγκριση των παιδιών μας για τις δικές μας επιλογές δεν καταφέρνουμε τίποτε άλλο παρά να τα φορτώνουμε έμμεσα με ευθύνες, πολύ βαριές για τον δικό τους ευαίσθητο κόσμο.

Πότε ο φίλος μπαίνει στο σπίτι μας;

Όπως επισημαίνουν οι ειδικοί από το να γνωρίσετε τον φίλο σας στο παιδί μέχρι να τον «βάλετε» στο σπίτι σας υπάρχει μεγάλη απόσταση, την οποία πρέπει να διανύσετε με βήμα αργό και πάνω απ’ όλα συνειδητοποιημένο. Είναι σημαντικό να γίνουν όλα σταδιακά κι αφού αφουγκραστούμε ότι το παιδί μας έχει βγει από το πένθος του διαζυγίου.

Δεν χρειάζεται βιασύνη και απαιτείται αυτογνωσία που σημαίνει «αναλαμβάνω τα λάθη μου, τις ανάγκες μου και τους ρόλους μου».

Και κάτι ιδιαίτερα σημαντικό: προτού μία διαζευγμένη μητέρα αποφασίσει να καταστήσει τον φίλο της μέλος της οικογένειάς της και να συγκατοικήσει μαζί του θα πρέπει να είναι βέβαιη ότι ο άνδρας αυτός της ταιριάζει απόλυτα και ότι σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί επούλωση του τραύματος που της προκάλεσε το διαζύγιο ή η προηγούμενη σχέση της.

Ο ψυχισμός ενός παιδιού δεν είναι ίδιος με εκείνον ενός ενήλικα. Τα παιδιά όσο αρνητικά κι αν είναι στο να βιώνουν νέες καταστάσεις άλλο τόσο δένονται όταν εκείνες πάρουν τη μορφή του μόνιμου, αφού η μονιμότητα τους παρέχει εκείνο που έχουν ανάγκη περισσότερο από κάθε τι άλλο: ασφάλεια.

Όσον αφορά τώρα στο ερώτημα «πρέπει να γνωρίσω τον νυν μου στον πρώην μου και πατέρα του παιδιού μου;» η απάντηση είναι πως αυτό αποτελεί το ιδανικό σενάριο για τα παιδιά. Ένα σενάριο που προϋποθέτει ωστόσο όρια και, πάνω απ’ όλα, κοινή επιθυμία. Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι τα παιδιά είναι τετραπέρατα και αντιλαμβάνονται ακόμη και από τις κινήσεις του σώματός μας αν κάτι μας φέρνει σε δύσκολη θέση ή μας στενοχωρεί. Εάν λοιπόν μία τέτοια συνάντηση φέρνει σε δύσκολη θέση έναν από τους τρεις, θα ήταν καλύτερο να μην την επιχειρήσετε. Μέσα σε μία εικονικά ευτυχισμένη συνύπαρξη μπαμπά και «φίλου της μαμάς» το παιδί κινδυνεύει να χάσει αυτό ακριβώς για το οποίο το φέρατε στον κόσμο: την αληθινή όψη της ευτυχίας.

της Ρομίνας Ξύδα – πηγή: https://ygeiamou.gr

Προτεινόμενα για εσάς