«Δεν υπάρχουν άνθρωποι απελπισμένοι, αλλά - σχεδόν αποκλειστικά- μουσουλμάνοι»

του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

Κυκλοφορεί η αστήρικτη άποψη πως η ελληνική θέση περί αποτροπής των εισροών είναι παράνομη, διότι δήθεν παραβιάζει τη διεθνή νομοθεσία περί προσφύγων.

Οσοι μουσουλμάνοι όμως φθάνουν εδώ από μακρινές χώρες, όπου μάλιστα ξεκληρίζονται Χριστιανοί, δεν είναι πρόσφυγες. Ούτε και κατατρεγμένοι. Παραβιάζουν νόμους και τις διεθνείς διατάξεις περί προσφύγων (ταξιδιωτικά έγγραφα, νόμιμη είσοδος, υπακοή εθνικής νομοθεσίας). Καιρός να τα τονίσουμε αυτά στους απολογητές αυτών των κινήσεων.

Δεν υπάρχουν «άνθρωποι απελπισμένοι» που πασχίζουν να σωθούν από διώξεις, εμφύλιες συγκρούσεις και τη φτώχεια. Είναι όλοι, σχεδόν αποκλειστικά, μουσουλμάνοι! Πιστοί ενός δόγματος δηλαδή που υποστηρίζει τη «μετακίνηση» των αφοσιωμένων του οπαδών σε αλλόθρησκες κοινωνίες με στόχο απόρριψη ενσωμάτωσης και την κυριαρχία του – βλ. λ.χ. Κοράνι 2:218, 2:281 και 8:72 και διάφορα Χαντίντ (Ιερά Κείμενα) λ.χ. 42, 2645 και 2789.

Σίγουρα δεν πρόκειται για ανθρωπιστική κρίση. Ιδιαίτερα για όσους έρχονται από την Αφρική. Στις χώρες τους εξοντώνονται σε εθνικές εκκαθαρίσεις Χριστιανοί. Γιατί έρχονται εδώ μουσουλμάνοι; Κι από την Ασία όσοι καταφθάνουν έχουν πολλές επιλογές μπροστά τους για να εξασφαλίσουν τη ζωή και την ασφάλειά τους.

Στο Αφγανιστάν κινδυνεύουν μόνο οι Σιίτες Χαζάροι από τους Σουνίτες Παστούν Ταλιμπάν. Μόλις όμως περνούν δίπλα στο Σιιτικό Ιράν η ασφάλειά τους είναι εξασφαλισμένη. Οπως και στο Ιράκ, αλλά και στη Συρία του Αλαουίτη Ασάντ. Στην Ελλάδα τι ακριβώς έρχονται να κάνουν;  Από τη Νότια Ασία μόνο οι Ροχίνγκι στη Μυανμάρ κινδυνεύουν. Αυτοί όμως δεν έρχονται εδώ.

Σε αντίθεση με τους Σουνίτες του Πακιστάν, του Μπανγκλαντές και τους φυγάδες τζιχαντιστές από τη Συρία και το Ιράκ που φθάνουν ασθμένως – και με τις ευχές του Ερντογάν βεβαίως. Ουδείς Ινδουιστής από Ινδία ή Ινδονησία δεν έχει φανεί. Αν κι αντιμετωπίζουν σοβαρότατα οικονομικά και πολιτικά προβλήματα.

Ολοι τους είναι ασφαλέστατοι στην Τουρκία. Της οποίας τη γλώσσα ομιλούν οι περισσότεροι – μετά από χρόνια παραμονής τους εκεί! Ερχονται ξαφνικά, καθοδηγούμενοι από την Τουρκία. Κάποιοι ενοχλούνται από τις προσπάθειες της ελληνικής ακτοφυλακής να αποτρέψει τους παράνομους εισβολείς από την είσοδό τους σε ελληνικά χωρικά ύδατα. Αυτό όμως είναι το χρέος τους.

Παρεμβαίνει όμως και η Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ. Δηλώνοντας πως «τα πρόσωπα που εισέρχονται παράνομα στην επικράτεια ενός κράτους δεν θα πρέπει να τιμωρούνται…»! Ποια νομική διάταξη της διεθνούς νομοθεσίας περί ασύλου αναφέρει κάτι σχετικό; Το έχει αναφέρει ο ΟΗΕ αυτό στην Αυστραλία, στη Ρωσία και σε μουσουλμανικές χώρες (π.χ. στη Σαουδική Αραβία;). Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχει ήδη αποφασίσει το αντίθετο.

Υπάρχουν κι αφελείς «ανθρωπιστές». Που επιμένουν πως «ως χώρα-πέρασμα θα ζήσουμε με το προσφυγικό / μεταναστευτικό ζήτημα…». Τι πέρασμα όμως ακριβώς είμαστε για κόσμο από το Κονγκό, την Ερυθραία, τη Σομαλία, τη Μαυριτανία, το Καμερούν, τη Νιγηρία, το Μπανγκλαντές κ.λπ.;

Προτεινόμενα για εσάς