Με την μέθοδο «φασούλι το φασούλι» στηνόταν η μπίζνα με τις χρυσές βίζες

Με την μέθοδο…«φασούλι το φασούλι»,έκαναν χρυσές δουλειές με κινέζους επενδυτές οι διαμεσολαβητές,της χρυσής βίζας. Το «κόλπο» ήταν να «σπάνε» σε μικρότερα ποσά,τα 250.000 ευρώ, που έπρεπε να συγκεντρωθούν, ώστε να γίνει η αγορά ελληνικού ακινήτου και-κατά συνέπεια- να δοθεί και η χρησή βίζα.Ταυτόχρονα, οι κινέζοι έβγαζαν χρήματα από την χώρα τους  εν μέσω των σχετικών απαγορεύσεων, με τη συνδρομή ελληνικών εταιρειών ακινήτων, δικηγόρων, συμβολαιογράφων, αλλά και τραπεζικών στελεχών.

Κύκλοι προσκείμενοι στην διοίκηση της Destiny, η οποία είχε αναπτύξει και οικοδομική δραστηριότητα, μέσω της ανέγερσης πολυκατοικιών, υποστηρίζουν ότι η χρήση των POS γινόταν για την ανάγκη είσπραξης προκαταβολών από ενδιαφερόμενους αγοραστές, κατά βάση από χώρες της Ασίας. Γινόταν δηλαδή για εμπορικούς λόγους, προκειμένου να διευκολυνθεί η αγορά ακινήτων πριν από την πλήρη αποπεράτωση.

Δόσεις

Στη συνέχεια, κατά την πορεία της κατασκευής, η Destiny γινόταν αποδέκτης σειράς πρόσθετων τμηματικών πληρωμών (δόσεων), βάσει σχετικών προσυμφώνων αγοράς ακινήτου, που είχε συνάψει με τους ενδιαφερόμενους Κινέζους αγοραστές.

Μόλις ολοκληρωνόταν η κατασκευή του εκάστοτε ακινήτου και συγκεντρωνόταν το σύνολο του τιμήματος, ο πληρεξούσιος δικηγόρος του αγοραστή άνοιγε έναν τραπεζικό λογαριασμό στην Ελλάδα, στον οποίο η Destiny κατέβαλλε το σύνολο του τιμήματος που είχε εισπράξει το προηγούμενο διάστημα. Τότε, προκειμένου να συνταχθεί και το συμβόλαιο, ο δικηγόρος του αγοραστή επέστρεφε το ποσό αυτό στην Destiny με τη μορφή δίγραμμης τραπεζικής επιταγής, ή εμβάσματος, ώστε να καλύπτεται και η προϋπόθεση του νόμου που διέπει τη χορήγηση αδειών παραμονής («χρυσή βίζα»), σε επενδυτές ακινήτων από χώρες εκτός Ε.Ε. και να μπορεί ο ιδιοκτήτης να εκδώσει τη σχετική άδεια, χωρίς κάποιο πρόβλημα.

Μία από τις πολλές μεθόδους

Με τον τρόπο αυτό, ολοκληρωνόταν η συναλλαγή και ουσιαστικά παρακάμπτονταν οι περιορισμοί κεφαλαίων που βρίσκονται σε εφαρμογή στην Κίνα από το 2015. Ωστόσο, η παραπάνω μέθοδος είναι μόνο μία από τις πολλές που έχουν επινοήσει οι ενδιαφερόμενοι. Υπενθυμίζεται ότι με βάση τη σχετική νομοθεσία στην Κίνα, ένας ιδιώτης επενδυτής έχει ανώτατο ετήσιο όριο τα 50.000 δολάρια, το οποίο ασφαλώς δεν αρκεί για την αγορά ακινήτου. Για να παρακαμφθεί αυτό το ποσό, οι ενδιαφερόμενοι έχουν μηχανευτεί διάφορα τεχνάσματα, από τη χρήση κρυπτονομισμάτων, μέχρι το μοίρασμα ποσών της τάξεως των 20.000, 30.000 ή και 50.000 ευρώ σε 8-10 διαφορετικούς λογαριασμούς τρίτων/φίλων ή συνεργατών του ενδιαφερόμενου επενδυτή, οι οποίοι στη συνέχεια τα προωθούσαν στον λογαριασμό που θα ανοίξει σε ελληνικό πιστωτικό ίδρυμα.

΄Εκλεισαν τα «παράθυρα»

Σημειωτέον, δε, ότι μέχρι πριν λίγους μήνες, ούτε η παραπάνω κίνηση χρειαζόταν, καθώς αρκούσε ο επιμερισμός των σχετικών ποσών σε διαφορετικούς τραπεζικούς λογαριασμούς των μελών της οικογένειας του επενδυτή. Ωστόσο, το «παράθυρο» αυτό έκλεισε από τις αρχές του έτους από την αρμόδια κινεζική αρχή, τη SAFE (State Administration of Foreign Exchange). Επίσης, από τις αρχές του έτους, έχει επιβληθεί ανώτατο όριο 15.000 δολαρίων ετησίως στις αναλήψεις μετρητών μέσω κάρτας, από κινεζικούς τραπεζικούς λογαριασμούς, ενόσω ο δικαιούχος βρίσκεται στο εξωτερικό.

Πάντως, αν πρόκειται για εταιρεία από την Κίνα (και όχι για ιδιώτη), η διαδικασία εξόδου κεφαλαίων είναι αρκετά ευκολότερη, καθώς οι περιορισμοί είναι πολύ πιο χαλαροί και απαιτείται συνήθως μια έγκριση, εφόσον έχουν ελεγχθεί ήδη ζητήματα, όπως το τι πρόκειται να αγοράσει ο ενδιαφερόμενος επενδυτές, σε ποια χώρα κ.τ.λ.

Προτεινόμενα για εσάς