Πολιτικό μωσαϊκό, κατακερματισμένο σκηνικό, πολυδιασπασμένο μέτωπο.
Αυτή είναι η εικόνα της αντιπολίτευσης, στα αριστερά και στα δεξιά της Ν.Δ., που θα διεκδικήσει την ψήφο των πολιτών στις επόμενες εκλογές, μετά και τις ανακοινώσεις Τσίπρα, μεθαύριο Τρίτη, στο Ζάππειο.
Δεν υπάρχει ούτε μπορεί να προκύψει ενιαίος κυρίαρχος αντιπολιτευτικός πόλος μέχρι τις επόμενες εκλογές. ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Πλεύση Ελευθερίας, Νέα Αριστερά, ΜέΡΑ25 και ΚΚΕ συγκροτούν το μωσαϊκό στα αριστερά της Ν.Δ., ενώ έρχεται και το κόμμα Τσίπρα. Ελληνική Λύση, Νίκη, Φωνή Λογικής και Ελπίδα για τη Δημοκρατία αποτελούν το κατακερματισμένο σκηνικό στα δεξιά της Ν.Δ., ενώ έρχεται και το κόμμα Σαμαρά.
Η ύπαρξη πολλών επιλογών, όπως βλέπουμε και στα ποιοτικά χαρακτηριστικά όλων των μετρήσεων, δεν έλκει τους πολίτες. Αντιθέτως, καταγράφεται κόπωση των πολιτών απέναντι στη συνήθως μονοθεματική ή αποσπασματική κριτική στην κυβέρνηση, τη Ν.Δ. και τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, χωρίς τη συνοδεία προτάσεων και λύσεων για την καθημερινότητα, την ακρίβεια, τη στεγαστική κρίση ή τη θεσμική σταθερότητα.
Ολα τα κόμματα, συμπεριλαμβανομένου ακόμα και του ΠΑΣΟΚ, ουρλιάζουν καθημερινά στα τηλεπαράθυρα και τα social media, χωρίς να καταφέρνουν να παρουσιάσουν ούτε μία συγκροτημένη πρόταση. Ξοδεύουν τεράστιο πολιτικό απόθεμα στην γκρίνια, ξοδεύουν πολλά χρήματα στη δημιουργία κλίματος στα social media, πολλές φορές με τραγελαφικά αποτελέσματα.
Για παράδειγμα, ήταν χιλιάδες τα σατιρικά μηνύματα στα social media για το περιστέρι που άφηνε από τα χέρια της η Μαρία Καρυστιανού, προαναγγέλλοντας την εκδήλωση στο «Ολύμπιον». Το περιστέρι ήταν προφανώς πολύ μεγάλο και υπέρβαρο, με αποτέλεσμα να υπάρξει ανάρτηση που έγραφε ότι «όταν το ΑΙ πέφτει στα χέρια της Καρυστιανού και των συνεργατών της, από μέσο εξέλιξης και προόδου μετατρέπεται σε φαρσοκωμωδία».
Αντίστοιχα σχόλια υπήρξαν και για τη φωτογραφία με την οποία ο Τσίπρας προανήγγειλε την εκδήλωση της Τρίτης, με έναν πατέρα και ένα παιδί να φορούν μπλούζες με τους αριθμούς 26 και 5 (26/5), μέσα σε ένα υπερσύγχρονο στάδιο, εμφανώς δημιουργία του ΑΙ.
Τρίτο παράδειγμα, χιλιάδες πανομοιότυπα μηνύματα σε διάστημα δέκα μόλις λεπτών, κατέκλυσαν τις ιστοσελίδες ραδιοφωνικών σταθμών την Παρασκευή 22/5, όλα για το κόμμα της κ. Καρυστιανού. Τα περισσότερα, σε ποσοστό 80%, ήταν μηνύματα διαμαρτυρίας, του τύπου «χθες έγινε ένας χαμός στη Θεσσαλονίκη, ξεκίνησε ένα νέο κόμμα και εσείς δεν λέτε τίποτε. Γιατί αποκλείετε την Καρυστιανού; Παίζετε το παιχνίδι της κυβέρνησης» και τέτοια. Αυτά εμφανίστηκαν στις ιστοσελίδες όλων των σταθμών με σημαντική ή αξιοπρεπή ακροαματικότητα, ανεξαρτήτως αν ήταν πολιτικοί, αθλητικοί, μουσικοί ή σταθμοί ποικίλης ύλης. Και βεβαίως, σχεδόν όλοι είχαν κάνει αναφορές στο ξεκίνημα της κ. Καρυστιανού στο «Ολύμπιον». Αλλά η «διαμαρτυρία» είχε προγραμματιστεί.
Και επειδή τελευταία γίνεται μεγάλη κουβέντα και για το από πού προέρχονται τα χρήματα του κόμματος Καρυστιανού, η διαδικτυακή επιδρομή στις ιστοσελίδες των ραδιοφωνικών σταθμών αλλά και στις ειδησεογραφικές ιστοσελίδες όπου εμφανίστηκαν τέτοια μηνύματα, έχει μεγάλο κόστος…
Αυτή η αντιπολίτευση λοιπόν, ενισχυμένη στα άκρα, τόσο αριστερά με τον Τσίπρα όσο και στα δεξιά με την Καρυστιανού, κατακερματισμένη αλλά αγανακτισμένη και… φασαριόζα, θα διεκδικήσει την ψήφο των πολιτών στις επόμενες εκλογές. Οχι για να ενωθεί σε ένα κόμμα ή να συγκροτήσει κυβέρνηση συνεργασίας, όπως κάποιοι λένε, αλλά για να προκαλέσει το χάος και μετά βλέπουμε…
Μετρήσεις
Αυτό το ρευστό τοπίο καταγράφουν και οι μέχρι τώρα μετρήσεις. Αν και αναμένονται με ενδιαφέρον αυτές του Ιουνίου, όπου θα μετρηθούν για πρώτη φορά ως υπάρχοντα κόμματα τα κόμματα Τσίπρα και Καρυστιανού, σήμερα το ΠΑΣΟΚ κινείται στη δεύτερη θέση λαμβάνοντας 11,1%-14,7%, η Ελληνική Λύση λίγο κάτω από 9%, η Πλεύση Ελευθερίας λίγο κάτω από 8%, το ΚΚΕ (που δεν μπλέκει σε συζητήσεις και σενάρια συνεργασίας) λίγο πάνω από 7,5%, ο ΣΥΡΙΖΑ περίπου στο 4%, η Φωνή Λογικής λίγο κάτω από 4%, το ΜεΡΑ25 λίγο πάνω από 3%, η Νίκη, η Νέα Αριστερά και οι Δημοκράτες του Στέφανου Κασσελάκη κάτω από 2%.
Ανεξαρτήτως του τι λέει ο κάθε πολιτικός αρχηγός για δικούς του λόγους, αυτή είναι ξεκάθαρη αποτύπωση μίας εικόνας κατακερματισμού και βαθιάς κρίσης της αντιπολίτευσης. Η οποία θα επιδεινωθεί από τα δύο (Τσίπρας, Καρυστιανού) συν 1 (Σαμαράς) κόμματα που αναμένεται να προστεθούν, όπως αρνητικά θα επιδράσουν και οι συγκρούσεις μεταξύ τους. Πού να προλάβουν να διατυπώσουν κάποια σοβαρή πρόταση για το παρόν και το μέλλον του τόπου, όταν καθημερινά «σκοτώνονται» μεταξύ τους;
Είναι βέβαιη η σύγκρουση Ανδρουλάκη-Τσίπρα, τουλάχιστον μέχρι τις επόμενες εκλογές. Είναι βέβαιη η σύγκρουση της Καρυστιανού με όλα τα κόμματα που διεκδικούν τη λεγόμενη αντισυστημική-λούμπεν ψήφο στην Ελλάδα, είτε αυτοτοποθετούνται αριστερά είτε δεξιά του Κέντρου. Είναι βέβαιος ο νέος εμφύλιος στον ΣΥΡΙΖΑ, που μέσα στον Ιούνιο έχει προγραμματίσει την κρίσιμη συνεδρίαση της Κ.Ε. για να ληφθούν αποφάσεις για το αν ο εναπομείναν ΣΥΡΙΖΑ θα πάει με ή απέναντι στον Τσίπρα. Είναι όμως βέβαιος και ο εμφύλιος στη Νέα Αριστερά, όπου η μισή και πλέον Κ.Ο. του κόμματος έχει αποφασίσει να μετακινηθεί στο κόμμα Τσίπρα.
Σενάριο τρόμου
Η συμμαχία που τρομάζει και τις αγορές
Οίκοι αξιολόγησης, όπως η Moody’s, έχουν προειδοποιήσει ότι ένα παρατεταμένο σκηνικό πολιτικής αστάθειας θα επιδράσει αρνητικά στην οικονομία.
Το ερώτημα που προκύπτει ωστόσο είναι ουσιώδες και εύλογο: Με αυτά τα δεδομένα, υπάρχει τρόπος να παρουσιαστεί μία ενιαία πολιτική δύναμη που θα καταφέρει υπό έναν αρχηγό να κοιτάξει στα μάτια τη Ν.Δ. και τον Κυριάκο Μητσοτάκη; Απάντηση σε αυτό το ερώτημα δεν υπάρχει.
Στη θεωρία, η ένωση της αντιπολίτευσης σε κοινό μέτωπο είναι ο μόνος τρόπος για να αντιμετωπιστεί η Νέα Δημοκρατία, στην πράξη όμως, με τα σημερινά δεδομένα, ένα τέτοιο σενάριο θεωρείται σχεδόν αδύνατο.
Και επειδή είναι αδύνατον να συνυπάρξουν στο ίδιο μέτωπο κόμματα του Κέντρου και της Αριστεράς (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, Νέα Αριστερά, κόμμα Τσίπρα, ΜέΡΑ25, Δημοκράτες) με κόμματα της ριζοσπαστικής και άκρας Δεξιάς (Ελληνική Λύση, Φωνή Λογικής, Νίκη, κόμμα Καρυστιανού, κόμμα Σαμαρά), αυτό που προσπαθούν να πουλήσουν στους πολίτες οικονομικά και εκδοτικά συμφέροντα, που δεν θέλουν να συνεχίσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης να είναι πρωθυπουργός και η Ν.Δ. κυβερνών κόμμα, είναι το σενάριο της συνεργασίας των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς.
Η μόνη περίπτωση να υπάρξει συμμαχία αυτών των κομμάτων, είναι μετά τις εκλογές, μέσω κυβέρνησης συνεργασίας, χωρίς τη συμμετοχή του πρώτου κόμματος, δηλαδή της Ν.Δ. Θεωρητικά, αυτό θα μπορούσε να συμβεί αν η Νέα Δημοκρατία βγει πρώτο κόμμα αλλά δεν καταφέρει να πάρει αυτοδυναμία και το ΠΑΣΟΚ (ως δεύτερο κόμμα) καταφέρει να συμφωνήσει σε κοινό πρόγραμμα με το κόμμα Τσίπρα και άλλα κόμματα του χώρου, για να σχηματίσουν κυβέρνηση συνασπισμού, έστω με οριακή πλειοψηφία.
Ηδη, οίκοι αξιολόγησης (όπως η Moody’s) έχουν προειδοποιήσει ότι ένα τέτοιο σκηνικό πολιτικής αστάθειας και παρατεταμένων παζαριών θα επιδράσει αρνητικά στην οικονομία, με ό,τι και αν αυτό σημαίνει για τη χώρα και την κοινωνία.