Η απομόνωση "κίνδυνος" για τους ηλικιωμένους.

03A8-500x500Οι γηραιότεροι άνθρωποι που έχουν λιγοστές κοινωνικές επαφές, είναι πιθανότερο να ζήσουν λιγότερα χρόνια, σε σχέση με τους ηλικιωμένους που δεν ζουν απομονωμένοι, αλλά έχουν πλούσια κοινωνική ζωή, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα με ελληνική συμμετοχή. Οι πιο απομονωμένοι κοινωνικά έχουν κατά 26% αυξημένο κίνδυνο πρόωρου θανάτου σε σχέση με τους κοινωνικά δικτυωμένους. Αυτό, μεταξύ άλλων, σύμφωνα με τους ερευνητές, οφείλεται στο ότι όταν ένας ηλικιωμένος ζει απομονωμένος, δεν έχει κάποιον να φροντίσει για τη σωστή διατροφή του, για να πάρει το φάρμακό του ή για να τον βοηθήσει σε μια επείγουσα περίπτωση.  Η μελέτη δείχνει ότι η συναισθηματική-υποκειμενική μοναξιά (ένα αίσθημα απογοήτευσης από τις κοινωνικές σχέσεις και μια δυσκολία επικοινωνίας με τους άλλους) αυξάνει τον κίνδυνο θανάτου για τους ηλικιωμένους, όμως οι συνέπειες της αντικειμενικής κοινωνικής απομόνωσης φαίνεται να είναι ακόμα πιο επικίνδυνες. Οι ερευνητές του Τμήματος Επιδημιολογίας και Δημόσιας Υγείας του University College του Λονδίνου μελέτησαν 6.500 άνδρες και γυναίκες ηλικίας άνω των 52 ετών. Οι επιστήμονες αξιολόγησαν, για μια χρονική περίοδο επτά ετών, τον κίνδυνο θανάτου αυτών των ατόμων σε σχέση με την ψυχική κατάστασή τους και τις συνθήκες ζωής τους. Η περιορισμένη επαφή κάποιου με άλλους θεωρείται κοινωνική απομόνωση και σχετίζεται, αλλά δεν ταυτίζεται με τη μοναξιά. Σύμφωνα με την μελέτη, το μεγαλύτερο ποσοστό θνησιμότητας υπάρχει σε αυτούς που ταυτόχρονα βιώνουν μοναξιά και κοινωνική απομόνωση. Η έρευνα έδειξε ότι τόσο το πιο υποκειμενικό αίσθημα της μοναξιάς, όσο και η πιο αντικειμενική κατάσταση της κοινωνικής απομόνωσης αυξάνουν τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου. Η μελέτη επισημαίνει πως οι κοινωνικές επαφές και η ύπαρξη ενός κοινωνικού δικτύου είναι ζωτικά για την ευημερία ενός ανθρώπου. Η κοινωνική απομόνωση εξελίσσεται σταδιακά σε πρόβλημα κατά την τρίτη ηλικία, όταν μπορεί να συνδυαστούν διάφοροι παράγοντες, όπως η μείωση του εισοδήματος, οι κινητικές δυσκολίες και ο θάνατος φίλων και συγγενών, με συνέπεια να περιορίζονται οι δυνατότητες για κοινωνικές επαφές, ακόμα και αν υπάρχει η σχετική επιθυμία εκ μέρους του ηλικιωμένου. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι τα κοινωνικά απομονωμένα και τα μοναχικά άτομα κινδυνεύουν περισσότερο από καρδιαγγειακές παθήσεις, λοιμώδεις νόσους, εκφύλιση εγκεφάλου – νου κ.α. Επίσης κινδυνεύουν με αύξηση της αρτηριακής πίεσης και των χρόνιων φλεγμονών, με διαταραχή του μεταβολισμού και με λιγότερη αντοχή στο στρες. Άλλοι ερευνητές κυρίως από τις ΗΠΑ, δήλωσαν την αμφιβολία τους κατά πόσο η κοινωνική απομόνωση από μόνη της, συντομεύει τη ζωή, ακόμα και αν δεν συνοδεύεται από το οδυνηρό αίσθημα της μοναξιάς. Οι ερευνητές από τη Βρετανία απάντησαν ότι η μοναξιά δεν πρέπει ασφαλώς να αγνοείται, αλλά η κοινωνική απομόνωση ως αντικειμενική κατάσταση παίζει εξίσου καθοριστικό και ξεχωριστό ρόλο ως παράγων κινδύνου που μειώνει το προσδόκιμο ζωής.

 

Διαβάστε όλο το άρθρο στο:

http://www.news.935radio.gr/935%CE%B6%CE%B7%CE%BD/%CE%A5%CE%B3%CE%B5%CE%B9%CE%B1-%CE%95%CF%85%CE%B5%CE%BE%CE%B9%CE%B1-%CE%9F%CE%BC%CE%BF%CF%81%CF%86%CE%B9%CE%B1/%CE%A8%CF%85%CF%87%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%B1/44700-%CE%97-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CF%8C%CE%BD%CF%89%CF%83%CE%B7-%CE%BA%CE%AF%CE%BD%CE%B4%CF%85%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%B7%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%B9%CF%89%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CF%85%CF%82.html

Προτεινόμενα για εσάς