Ο Αλέκος Συσσοβίτης μίλησε για τα προβλήματα ψυχικής υγείας που αντιμετώπισε η μητέρα του από πολύ νεαρή ηλικία. Ο ηθοποιός, που στα παιδικά του χρόνια παρακολουθούσε τη μάχη που έδινε εκείνη, θυμήθηκε πως την συνόδευε πάντα στις επισκέψεις σε γιατρούς, ενώ τα υπόλοιπα παιδιά απολάμβαναν αμέριμνα παιχνίδια στις αλάνες.
Σε συνέντευξή του στο OK!, αναφερόμενος στη μητέρα του, ο Αλέκος Συσσοβίτης είπε: «Η μητέρα μου από πολύ μικρή είχε ψυχολογικά προβλήματα, κι εγώ ήμουν τότε πολύ παιδί. Τα άλλα παιδιά έπαιζαν στην αλάνα και εγώ ήμουν μαζί της στους γιατρούς από τα 8-10 μου χρόνια. Όταν έφυγε από τη ζωή, υπέφερε από αλτσχάιμερ. Τότε είχα προσλάβει μια γυναίκα να είναι μαζί της 24 ώρες γιατί δούλευα στην Αθήνα. Τακτικά ανέβαινα και κατέβαινα στη Θεσσαλονίκη για να δω πώς είναι. Ήμουν ο τελευταίος που τη θυμόταν».
Ακόμη, αναφέρθηκε στις αξίες που του κληροδότησαν οι γονείς του, τους οποίους περιέγραψε ως περήφανους και λαϊκούς ανθρώπους. Μεγαλωμένοι μέσα στον πόλεμο, γνώρισαν μεγάλες δυσκολίες και πίστευαν πως οι γονείς τους ήταν υπεύθυνοι για τα προβλήματά τους. Συγκεκριμένα σημείωσε: «Αξιοπρέπεια, ειλικρίνεια, περηφάνια, εργατικότητα, υψηλό ηθικό, να μη λυγίζεις στη ζωή και να είσαι πάντα μάχιμος στην πρώτη γραμμή. Αυτά είναι τα στοιχεία που κρατώ έντονα από τους δικούς μου. Οι γονείς μου μεγάλωσαν μέσα στον πόλεμο. Ταλαιπωρήθηκαν πολύ και απέδιδαν στους δικούς τους γονείς όσα τους συνέβαιναν – το γνωστό μοτίβο. Ήταν περήφανοι, καθαροί και λαϊκοί άνθρωποι».
Συνεχίζοντας, πρόσθεσε: «Γνωρίστηκαν στην Αθήνα. Ο πατέρας μου ήταν από την Ήπειρο και η μητέρα μου Πόντια, από την Κοζάνη. Δούλευαν στην Αθήνα και αργότερα μετακόμισαν στη Θεσσαλονίκη, όπου ζούσε η οικογένεια της μητέρας μου. Εκεί γεννήθηκα. Η μητέρα μου ήταν ψυχοκόρη. Όταν ήταν 9 ετών, ο παππούς μου την πήρε από το ορφανοτροφείο και την έβαλε ψυχοκόρη σε ένα σπίτι στη Φιλοθέη για να τη σώσει. Ο πατέρας μου έφυγε πριν από είκοσι χρόνια και η μητέρα μου πριν από δώδεκα».